فناوری مدیریت شبکه و مشارکت

 

 

( فناوری مدیریت شبکه و مشارکت ) شبکه های کامپیوتری، سیستم گردش اطلاعات، ارتباطات یا سیستم های مشارکتی است. شبکه ها روش‌هایی جهت برقراری ارتباط و تحویل / دریافت اطلاعات از تعداد بیشماری دستگاه که برای اجرای یک سازمان مورد استفاده قرار می‌گیرند، فراهم می‌کنند. ارتباط مؤثر برای موفقیت در هر امری از شراکت‌های کسب و کار گرفته تا روابط شخصی و شغلی حائز اهمیت است. بیشتر ارتباطات شغلی به فناوری متکی هستند از جمله تلفن سلولی، پست الکترونیکی و متن نویسی.
در برخی موارد استثنایی، وقتی شبکه مختل شود یا دست‌یابی متوقف شود، کار ادامه می‌یابد. فرض کنید “شبکه ای قطع شده باشد” در این صورت نمی‌توانید به اینترنت، پست الکترونیکی، پست صوتی، نرم افزار و فایل های داده دسترسی پیدا کنید. در اکثر شرکت‌ها، کارکنان نمی‌توانند بدون اتصال به شبکه کاری انجام دهند. وقتی شرکتی قادر به انجام کاری نباشد یا به علت وجود مشکلات فنی از جمله کاهش فروش و بهره‌وری، مشکلات مالی و عدم توانایی در ارسال و دریافت پرداختی‌ها و ناتوانی در پردازش لیست حقوق و فهرست موجودیف نتواند به تعهداتش عمل کند مسلما خطرات بعدی پیش می‌آید. در پکیج جامع دیجیتال مارکتینگ تخصصی نوکارتو می‌توانید پیرامون موضوع‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات، اطلاعات جامعی را به‌دست بیاورید.

رابطه مدل شبکه، مشارکت و عملکرد

در محیط کسب و کار جهانی قرن ۲۱، عملکرد به قابلیت‌ها و کیفیت‌های شبکه ها و فناوری های مشارکت بستگی دارد. قابلیت شبکه سازمانی به برنامه ریزی مناسب، نگهداری مدیریت، ارتقاءها و پهنای باند شبکه بستگی دارد تا تضمین شود که ظرفیت مناسب و قابلیت اتصال برای لینک شدن به افراد، مکان‌ها و داده ها را دارد. همچنین، مستلزم این است که کسانی که باید به شبکه دسترسی داشته باشند به دستگاه هایی مجهز شده باشند که امکان کار را برایشان فراهم کند. در مقایسه، یک سیستم بزرگ باید با دقت برنامه ریزی شود تا ضروریات اوج ترافیک پشتیبانی شوند، بر اجرای قوانین نظارت شود، در صورت لزوم نگهداری و توسعه یافته (ارتقا یابد) و چنان‌چه دیگر نیازی نبود پاک شوند.
هنگامی که مشکلات به طور اجتناب‌ناپذیری به وقوع می‌پیوندند (مثلا، شبکه یا اتومبیلی آسیب می‌بیند)، کارکنان آموزش دیده باید فورأ شبکه را بازیابی کنند یا به یک سیستم پشتیبان سوییچ کنند تا در طی اصلاح، آسیب دیدگی به حداقل برسد. نمای نزدیک ۱-۲ ، اهمیت این عامل‌ها و مراحل برنامه ریزی نادرست و آزمون را نشان می‌دهد. معماری شبکه مطمئنا حائز اهمیت است زیرا زیرساختی کار مشارکتی در شرکت با مشتریان و شرکای خارجی را بدون توجه به مکان آن‌ها فراهم می‌کند. آن‌چه نادیده گرفته می‌شود این است که قابلیت و رضایت‌بندی از مشارکت به فرهنگ گروهی بستگی دارد که مردم به آن‌ها اعتماد می‌کنند و اطلاعات، ابزارها و صلاحیت برنامه ریزی و قدرت تصمیم‌گیری را به آن‌ها می‌دهند. وقتی کارگران آگاه چنین صلاحیتی داشته باشند، سازمان دارای یک ساختار سازمانی غیرمتمرکز (به نام flatter) خواهد بود. سازمان غیرمتمرکز در مقایسه با سازمان متمرکز نسبت به فرصت‌ها و مشکلات حساس‌تر است، در سازمان متمرکز مدیران سطح بالا کمتر درگیر کارهای روزانه هستند و تصمیم‌گیری با آن‌هاست.
کیفیت شبکه و مشارکت به چگونگی قابلیت‌های آن‌ها بستگی دارد. مثلا، نظارت بر عملیات، مدیریت روابط با مشتریان و تأمین‌کنندگان یا انجام تجارت الکترونیکی یا سیار. با وجود عوامل خارجی و طرح های راهبردی، کیفیت شبکه و مشارکت، عملکرد را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. هدف از این مدل نشان دادن این است که زیرساخت شبکه به تنهایی نمی‌تواند عملکرد کسب و کار را افزایش دهد ( فناوری ). به بیان دقیق‌تر، نشان می‌دهد که چگونه قابلیت‌های شبکه با فناوری های مشارکت ترکیب می‌شوند تا کارکنان و کارهای حرفه‌ای پشتیبانی شوند و امکان اتصال به مکان‌های راه دور فراهم شده، مشتریان سرویس دهی شوند و با شرکای زنجیره تأمین هماهنگ گردند.

نمای نزدیک ۱-۲

آسیب‌دیدگی شبکه اختصاصی ایالات متحده در LAx Strands Passegers

فرودگاه لس‌آنجلس (LAX) پنجمین فرودگاه پر کار و شلوغ ایالات متحده محسوب می‌شود. در ماه آگوست ۲۰۰۷، بیش از ۲۰٫۰۰۰ مسافر بین المللی در LAX حدود ۱۱ ساعت سرگردان ماندند زیرا آژانس Customs and Border Protection CBP نتوانست به علت خرابی شبکه به وضعیت مسافران رسیدگی کند. خرابی شبکه باعث شد مهاجرت افراد متوقف شود. این آسیب‌دیدگی و قطع برق طولانی از برنامه ریزی ضعیف شبکه، عدم آمادگی در برابر حوادث، کارت رابط شبکه (NIC) و مسیریاب خراب، تشخیص اشتباه علت قطع برق و فقدان کارکنان جهت تعمیر شبکه ناشی می‌شود.
موارد فوری خرابی و بحران – قطع برق در اثر یک NIC خراب در یک ایستگاه کاری در شبکه ناحیه محلی CBP به وجود آمده است. به جای خرابی ساده، NIC شروع می‌کند به ارسال بسته‌ها از طریق شبکه ای که “data storm” را به وجود می‌آورد و باعث خرابی LAN می‌شود. بعدا، شبکه خراب را فعال می‌کند که این کار مشکل را بدتر می‌کند. تشخیص اشتباه مشکل و مقصر دانستن مسیریاب‌های ارائه شده برای Sprint باعث می‌شود که شش ساعت وقت به هدر برود. Sprint خطوط را از راه دور آزمایش می‌کند ( فناوری )، سپس یک تکنسین Sprint به سایت می‌فرستد تا آزمایش‌های بیشتری را انجام دهد و در نهایت، بعد از شش ساعت به این نتیجه می‌رسد که مسیریاب‌ها خوب بوده‌اند و مشکل از LAN است.
خط مشی باقیمانده، بدون سیستم پشتیبان – به علت وجود خط مشی بدون خطا، تمام مسافران باید از طریق پایگاه‌های داده اعمال قانون ملی در واقع در واشنگتن رسیدگی و بازرسی شوند. یک سیستم پشتیبانی وجود دارد که از یک کپی محلی پایگاه داده در صورت عدم اتصال به واشنگتن تشکیل شده است. ولی سیستم پشتیبان در همان LAN اجرا شده و هیچ سیستم پشتیبانی برای خرابی LAN وجود ندارد.
خطای انسانی یا ماشین؟ خطاهای انسانی در این قطع برق بیشتر از خطاهای فنی است. مایکل کریگسمن، مدیرعامل بروکلین، یک نرم افزار مبتنی بر ماساچوست و مشاوره شرکت را روی وبلاگ خود نوشت که علت آن نقایص تجهیزات ارزان قیمت و عدم صلاحیت برخی افراد بود. برخی از متخصصان متعجب بودند که یک NIC بتواند باعث بروز چنین مشکلی بشود. به هر حال، NIC می‌تواند یک شبکه قدیمی‌تر نظیر شبکه CBP را پیاده کند، ولی آن‌ها را بهنگام نمی‌کند. به علاوه، اگر شبکه به خوبی مدیریت نشود، تعداد ساعات offline جهت تشخیص و رفع مشکل افزایش می‌یابد. شبکه های جدیدتر هوشمندتر هستند و قادر به تشخیص خودکار می‌باشند.
پاسخ CBP برای جلوگیری از خرابی دیگر- CBP چنین تشخیص داد که لازم است کارکنان IT خود، تجهیزات و زیرساخت را بهبود ببخشد. آن‌ها طوری برنامه ریزی کردند تا قابلیت‌های تشخیص خطا در هر دو سطح انسانی و فنی افزایش یابد و بروز چنین حوادثی جلوگیری به عمل آید. همچنین، آن‌ها از فناوری درست و از کارکنان خوب در LAX و بخش های دیگر استفاده می‌کنند.

تقارب و قابلیت عملکرد چند محیطی خدمات اطلاعاتی

خدمات اطلاعاتی مختلف از جمله داده ها، اسناد، صوت و تصاویر ویدئویی مستقل از یکدیگر عمل می‌کنند. به طور سنتی، آن‌ها با استفاده از پروتکل‌های مختلف (استانداردها) انتقال یافته و شبکه های سوییچ شده بسته‌ای با مداری کار می‌کنند. به خاطر فقدان قابلیت عملکرد چند محیطی یا اتصال‌پذیری بین دستگاه ها چندین شبکه مورد نیاز است. قابلیت عملکرد چند محیطی به قابلیت فراهم شدن خدمات برای سیستم ها و دستگاه های دیگر و پذیرش خدمات از آن‌ها است. فقدان قابلیت عملکرد چند محیطی دست‌یابی به اطلاعات و محاسبات و منابع ارتباطاتی را محدود کرده و هزینه‌ها را افزایش می‌دهد.
بسته پروتکل اینترنت و معماری IP/TCP – بسته پروتکل اینترنت استانداردی است که با بسیاری از خدمات شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این بسته پروتکل اینترنت از پروتکل اینترنت (IP) و پروتکل کنترل انتقال (TCP) یا TCP / IP تشکیل می‌شود. TCP / IP به کل خانواده پروتکل اشاره دارد. به طور شگفت‌انگیزی، IP معروف‌ترین پروتکل شبکه در دنیاست و معماری را فراهم می‌کند که تقارب ممکن را به وجود می‌آورد. در هنگام انتقال، داده ها و اسناد به بسته‌هایی بر مبنای پروتکل اینترنت تبدیل (رقمی) شده و از طریق شبکه های کامپیوتری سوییچ شده بسته‌ای یا شبکه های ناحیه محلی به نام LANها ارسال می‌شوند. LANها خدمات شبکه را با مسافتی نسبتا کوتاه به هم وصل می‌کنند. LANها قابلیت انتقال داده ها را با نرخ های خیلی سریع دارند، ولی در ناحیه‌ای محدود عمل می‌کنند، نظیر ساختمان اداری، محوطه دانشگاه یا خانه.
آن‌ها امکان دست‌یابی اشتراکی به چاپ‌گرها و سرورهای فایل را فراهم می‌کنند و به شبکه های بزرگ‌تر نظیر شبکه های ناحیه گسترده (WANها) یا اینترنت وصل می‌شوند. WANها نواحی جغرافیایی بیشتری تحت پوشش قرار می‌دهند نظیر ایالات، استان‌ها یا کشور. بسته‌های داده ها با استفاده از TCP انتقال می‌یابند. TCP بررسی خطا را انجام می‌دهد تا امکان تحویل مطمئن و معتبری فراهم شود. اگر بسته‌هایی در طی مسیر حذف شوند و هرگز به مقصد نرسند، TCP درخواست می‌کند تا بسته‌ها مجددا ارسال شوند. در مورد تحویل داده ها و اسناد، بررسی خطا ضروری است تا اطمینان حاصل شود که تمام محتوا تحویل داده شده‌اند. از آن‌جایی که فرآیند بررسی خطا می‌تواند باعث تأخیر در تحویل شود، TCP برای انتقال صوت یا تصاویر ویدئویی چندان مناسب نیست. در این‌گونه انتقال‌ها بسته حذف شده اهمیت زیادی ندارد.
صدایی که به صورت سیگنال‌های آنالوگ ارسال می‌شود یا امواج صوتی به صورت مدارهایی به شبکه های تلفنی سوییچ شده مداری ارسال می‌شوند. جریان‌های ویدئویی فشرده شده و به صورت بسته‌های IP با استفاده از پروتکل دیتاگرام کاربر (UDP) ارسال می‌شوند. از این بسته پروتکل‌ها به عنوان مدل UDP/IP یاد می‌شود. UDP خطاها را بررسی نمی‌کند، در نتیجه کمبود سربار دارد و سریع‌تر از پروتکل‌های اتصال‌گرا نظیر TCP است. با UDP، کیفیت انتقال (عدم خطا) فدای سرعت می‌شود. در مقایسه با UDP ,TCP بسته‌ها را سریع‌تر انتقال می‌دهد ولی میزان اطمینان کمتر است. صدا روی VoIP ) IP ) یا تلفن IP مستلزم تبدیل آنالوگ به دیجیتال است. با VoIP، انتقال صدا و داده از طریق سیستم های تلفن صورت می‌گیرد، ولی محتوا به صورت بسته‌های داده ارسال می‌شود.
مزایای پروتکل اینترنت – مزایای اصلی راهبرد شبکه مبتنی بر IP، صرفه‌جویی در هزینه و عملیات بهتر از به کارگیری یک شبکه متقارب است، به جای چندین شبکه کوچک‌تر که برای اهداف خاصی در نظر گرفته شده‌اند نظیر داده ها ( فناوری )، صوت و تصویر ویدئویی بسته‌ها را می‌توان به شبکه های دارای سرعت بالا که بی‌سیم یا باسیم یا ترکیبی از هر دو هستند، انتقال داد. شبکه های دارای سرعت بالا معمولا باند پهن نامیده می‌شوند که اختصار broad bandwidth است.
مزایای شبکه های متقارب – تا زمانی که فناوری شبکه سازی قادر است تقریبا تمام خدمات اطلاعاتی را به صورت بسته‌هایی انتقال دهد، تقارب این سرویس ها غیرممکن است. یک شبکه متقارب معماری قدرتمندی است که می‌تواند یکپارچگی گسترده جهانی صوت، داده، تصاویر ویدئویی و سابر خدمات اطلاعاتی را امکان‌پذیر سازد. مشارکت بهبود یافته در میان کل زنجیره تأمین اعم از شرکاء تأمین‌کنندگان و مشتریان ممکن است. با یک شبکه متقارب، شرکت‌ها می‌توانند فرآیندهای بنگاه به بنگاه (B2B)، بنگاه به مشتری (B2C) و تجارت سیار خود را بهبود بخشند. وقتی تمام خدمات اطلاعاتی به یک روش در شبکه بسته‌ای با سرعت بالا به صورت تلفن کابلی یا بی‌سیم مدیریت شوند، موانع فنی برای کار مشارکتی برطرف می‌شود. آن‌گاه، دیگر استفاده از برنامه های کاربردی چندرسانه ای دشوار یا به طور سرسام‌آوری گران تمام نمی‌شود زیرا شبکه انواع دستگاه هایی را که می‌توان به آن وصل کرد، محدود نمی‌کند.
مزایای پروتکل راه اندازی جلسه (SIP) – عامل انسان در این گونه موارد امری حیاتی است. کاربران باید بتوانند از طریق هر دستگاهی، از هر جایی و در هر لحظه به صورت شهودی و خیلی آسان به شبکه دسترسی پیدا کنند. پروتکل و استاندارد صنعتی برای انجام این کار، پروتکل راه‌اندازی جلسه (SIP) است. SIP سیگنال رسانی مکالمات تلفنی و ارتباطات بین انواع مختلف دستگاه ها نقاط پایانی از فروشندگان مختلف نظیر تلفن‌های IP، کلاینت‌های پیام رسانی آنی (IM)، تلفن‌های نرم افزاری (کامپیوترهایی که همانند تلفن از طریق VoIP عمل می‌کنند)، تلفن‌های هوشمند و غیره را استاندارد می‌کند. یکی از مزایای SIP این است که چند کاربر می‌توانند با تعامل صوت و داده همزمان به یک جلسه Online ملحق شوند و با یکدیگر صحبت کنند، یک صفحه گسترده یا نمایش اسلایدی را به اشتراک بگذارند یا وبسایت ها را با یکدیگر بدون توجه به مکان‌های کاربران مرور کنند. این نوآوری‌ها می‌توانند مدیریت فهرست موجودی، زنجیره‌های تأمین جهانی و عملیات offshore را علاوه بر تصمیم‌گیری گروهی، انجام سفارش و بازاریابی پایگاه داده را به کلی متحول کنند.
تأثیرات روی سازمان – داشتن شبکه های کمتر برای نگهداری و پشتیبانی می‌تواند هزینه‌های شبکه سازی را به طور چشمگیری کاهش دهد. هزینه‌های یکپارچه سازی برنامه سازی برنامه های کاربردی و پهنای باند کمتر است زیرا ترافیک در یک شبکه ثبیت شده است. شبکه های متقارب می‌توانند هزینه‌های سفر مربوط به جلسات سازمانی بین‌المللی را مقرون به صرفه تمام کنند. علی‌رغم موفقیت شبکه های متقارب و SIP، آن‌ها باز هم موانعی بر سر راه هستند تا زمانی که شبکه های نسل چهارم به طور گسترده توسعه یابند.

موانع یکپارچه سازی خدمات اطلاعاتی

بهره‌گیری از داده ها در لپ تاپ‌ها، تلفن‌های هوشمند و سایر تلفن‌های دستی به سرعت افزایش می‌یابد. به علاوه، دستگاه های سیار جدیدتر و دستگاه های الکترونیکی مصرف کننده سیار بیشتر ترافیک داده ها را در شبکه های بی‌سیم سیار انجام می‌دهند. تقاضا برای شبکه های بی‌سیم و رضایت‌مندی از پرداخت هزینه برای این خدمات، موارد دلگرم کننده‌ای برای سرمایه‌گذاری در شبکه های متقارب و شبکه های بی‌سیم نسل چهارم محسول می‌شوند.
برآوردهای بازار حاکی از آن است که در سال ۲۰۱۱، تقریبا ۲۰۰ میلیون نوت بوک به طور سالانه عرضه می‌شوند. شرکت اریکسون پیش‌بینی می‌کند که ۵ درصد این نوت بوک‌ها، یک ماژول باند پهن سیار HSPA تعبیه شده را به نمایش می‌گذارند. مزیت HSPA (دست‌یابی بسته‌ای با سرعت بالا) در این است که فناوری توسعه ای از شبکه های WCDMA / GSM موجود یا ۸۵ درصد شبکه های بی‌سیم موجود در دنیاست. بنابراین به طور بالقوه خیلی فوری در دسترس تعداد زیادی کاربر بی‌سیم قرار می‌گیرند، در نتیجه بازار انبوهی برای باند پهن سیار ایجاد می‌شود. HSPA گسترده‌ترین فناوری باند پهن سیار به کار گرفته شده در دنیا است که بیش از ۱۸۵ شبکه موجود در سراسر دنیا مورد استفاده قرار گرفته‌اند و بیش از ۱ میلیارد مشترک تا اواسط سال ۲۰۰۸ وارد کار شده‌اند. در سال ۲۰۱۰، ۷۱ درصد اتصالات باند پهن سیار مبتنی بر HSPA بودند.
کاربران می توانند طوری انتخاب کنند تا اتصالات باند پهن خود را بدین صورت داشته باشند، تحویل در باند پهن با تمام خدمات صورت بگیرد که هر زمان و در هر جایی دست‌یابی از صفحه نمایش یا دستگاه مورد نظر امکان‌پذیر باشد ( فناوری ). در حالی که پیش‌بینی شده است گسترش جهانی ارتباطات راه دور (تله کام) از طریق تلفن کابلی یا به طور بی‌سیم ثابت باقی می‌ماند، نرخ رشد بی‌سیم هشت برابر بیشتر از نرخ رشد تلفن کابلی است. قابلیت دسترسی به پهنای باند بی‌سیم با سرعت بالا، شبکه های نسل چهارم و خدمات سیاری که می‌تواند پشتیبانی کند، باعث افزایش تقاضای خدمات بی‌سیم شده است. کاربرد تلفن کابلی هنوز زیاد است زیرا VoIP استفاده از بی‌سیم را کاهش خواهد داد. VoIP به طور شبانه‌روزی کاربرد دارد ولی اکنون، برای کسب و کار خیلی نامطمئن است.
توسعه نرم افزار برای دستگاه های بی‌سیم با چالش همراه بود زیرا استاندارد قابل قبولی برای دستگاه های بی‌سیم وجود نداشت. بنابراین، برنامه های نرم افزاری باید برای هر نوع دستگاهی اختصاصی می‌شد. برای پایین آوردن هزینه دستگاه های بی‌سیم، مهندسان نرم افزار باید کدی را توسعه می‌کردند که کاربرد منبع را بهینه کند. پشتیبانی از نمایش‌های مختلف باعث اعمال تغییرات جزئی در چند ماژول نرم افزاری و برنامه های کاربردی می‌شود. CPUهای مختلف، سیستم های عامل، رسانه های ذخیره‌گاه و محیط‌های سیار باعث می‌شوند که porting و امتحان کردن مشکلات وقت‌گیر و زمان‌بر باشد. علی‌رغم این چالش‌ها، تمایل به توسعه timelineها کاهش می‌یابد و عملگرایی سرویس بی‌سیم و مصرف کنندگان دستگاه مطمئنی را با کیفیت بالا و تجربه کافی کاربر تقاضا می‌کنند.
اینترنت و وب – بسیاری از مدم معتقدند که وب مترادف اینترنت است، ولی از آن‌گونه نیست. اینترنت همانند سازوکار انتقال عمل می‌کند و وب (WWW) برنامه کاربردی است که در اینترنت اجرا می‌شود، همان کاری که پست الکترونیکی، IM و VoIP می‌کنند. وب سیستمی با پروتکل‌ها یا استانداردهای قابل قبول جهانی برای ذخیره‌سازی، بازیابی، فرمت‌بندی و نمایش اطلاعات از طریق معماری کلاینت / سرور است. پروتکل معمولی، http است که به معنای پروتکل انتقال فوق متن است. وب تمام انواع اطلاعات دیجیتالی از جمله متن، تصاویر ویدئویی، تصاویر گرافیکی و صوت را مدیریت می‌کند.
دسته‌های برنامه های کاربردی اینترنت – اینترنت برنامه های کاربردی را به صورت دسته‌های زیر پشتیبانی می‌کند:  

  • * کشف- این امر مستلزم مرور، یافتن و بازیابی اطلاعات است. همچنین می‌تواند پرس‌وجو، download و پردازش اطلاعات از پایگاه‌های داده را شامل شود. عامل‌های نرم افزاری در رقابت با اطلاعات گسترده در اینترنت و اینترانت به طور خودکار کشف می‌شوند.
  • * ارتباطات- توسعه به صورت ارتباطات بی‌سیم و مبتنی بر اینترنت نظیر پادکست کردن، RSS و زیروبلاگ‌نویسی، باعث انتقال ارتباطات کسب و کار، کانال‌های بازاریابی و مدیریت زنجیره تأمین می‌شوند.
  • * مشارکت- همان‌طور که دیدید، مشارکت Online بین افراد، گروه‌ها و سازمان‌ها متداول است. ابزارها و فناوری های بیشماری وجود دارند از جلسات Online با اشتراک‌گذاری صفحه نمایش گرفته تا برگزاری کنفرانس‌های ویدئویی و سیستم های پشتیبان گروهی. محصولات نرم افزاری مشارکتی به نام گردش کار یا گروه افزار می‌توانند بر مینای اینترنت یا شبکه های دیگر باشند.

زیرساختی پردازش شبکه: اینترانت و اکسترانت

به علاوه، اینترنت و وب، چند زیرساختی اصلی دیگر برای پردازش شبکه وجود دارد که عبارتند از: شبکه های با ارزش افزوده (VANها)، اینترانت ها و اکسترانت ها.
اینترانت ها – اینترانت شبکه ای است که طوری طراحی شده تا نیازهای اطلاعاتی داخلی یک شرکت را با استفاده از ابزارهای اینترنت برآورده سازد. همچنین قابلیت‌های مرور و جستجوی آسان و ارزان قیمت را فراهم می‌کند. با استفاده از اشتراک‌گذاری صفحه نمایش و سایر ابزارهای گروه افزار، می‌توان جهت تسهیل کار گروهی از اینترانت ها استفاده کرد. شرکت‌ها خط‌مشی را تحویل می‌دهند و به اطلاعات ریشه‌ای در مورد موضوعات آموزش، مزایا و اخبار مربوط به کارکنان خود از طریق اینترانت های خود می‌پردازند.
همانند اغلب ITها، اینترانت ها توانایی تغییر ساختارهای سازمانی، فرهنگ‌ها و رویه‌ها را دارند. اینترانت ها را می‌توان با استفاده از انواع مختلف فناوری های LAN از جمله LANهای بی‌سیم پیاده سازی کرد.
اکسترانت ها – اکسترانت یک شبکه خصوصی متعلق به شرکت است که از فناوری IP برای اشتراک‌گذاری مطمئن بخشی از اطلاعات کسب و کار یا عملیات با تأمین‌کنندگان، فروشندگان، شرکا، مشتریان یا بنگاه‌های دیگر استفاده می‌کند.
اکسترانت ها می‌توانند از شبکه های خصوصی مجازی (vpn ها) استفاده کنند. VPNها با استفاده از نرم افزار و سخت افزار تخصصی برای رمزگذاری / ارسال / رمزگشایی انتقالات در اینترنت ایجاد می‌شوند ( فناوری ). با استفاده از نرم افزار تخصی برای رمزگذاری و رمزگشایی انتقالات، VPN یک تونل رمزگذاری شده خصوصی در اینترنت یا شبکه عمومی دیگری ایجاد می‌کند. یک VPN سایت های راه‌دور یا کاربران را به طور خصوصی به یکدیگر وصل می‌کند. به جای استفاده از یک اتصال فیزیکی و اختصاصی نظیر یک خط اجاره‌ای، VPN از اتصالات “مجازی” از طریق اینترنت از شبکه خصوصی شرکت به یک سایت یا کارمند راه دور استفاده می‌کند.
اساسأ، اکسترانت شبکه ای است که دو یا چند شرکت را طوری به یکدیگر وصل می‌کند که آن‌ها می‌توانند اطلاعات را به طور مطمئن به اشتراک بگذارند. در برخی موارد، اکسترانت توسعه اینترانت شرکت است که جهت اتصال به مشتری یا شریک تجاری برای تجارت B2B طراحی شده است. در موارد دیگر، اکسترانت یک پورتال محدود است که به عنوان مثال، دست‌یابی فوری مشتریان حساب به جزییات حساب خود را امکان‌پذیر می‌سازد. در این صورت، مشتریان می‌توانند حساب‌های خود را خیلی سریع و آسان مدیریت کنند. United Rentals، بزرگ‌ترین شرکت اجاره تجهیزات در ایالات متحده، دارای بیش از ۷۵۰ مکان اجاره‌ای در آمریکای شمالی است با مشتریان گوناگون در شرکت‌های ساختمانی و صنعتی، برنامه های سودمند و غیره. پورتال اکسترانت United Rentals آن را برای مشتریان حساب سراسر دنیا جهت درخواست تجهیزات، مدیریت تجهیزات اجاره‌ای برحسب پروژه، نمایش صورت‌حساب‌ها، محاسبه هزینه‌های شغلی و غیره مناسب می‌سازد و کم هزینه است. معمولا اکسترانت ها دارای یک سرور مرکزی هستند که داده ها، اسناد و برنامه های کاربردی را ذخیره می‌کند. کاربران مجاز می‌توانند از راه دور از هر دستگاه دارای امکانات اینترنتی به آن‌ها دسترسی پیدا کنند که در این صورت، فضای حافظه در هارد درایوهای افراد کاهش می‌یابد. برای خصوصی نگه داشتن اطلاعات انتقال یافته، اکسترانت ها به خصوص ارتباطاتی مطمئن، فناوری های رمزگذاری و کنترل دست‌یابی و احراز هویت نیاز دارند.

پورتال های اطلاعات

چالش هایی که کارگران با آن‌ها مواجه می‌شوند، سرریز شدن اطلاعات و پراکندگی اطلاعات است، مقدار زیادی از اطلاعات در اسناد، پیام های پست الکترونیکی و پایگاه‌های داده بیشماری در مکان‌ها و سیستم های مختلف پراکنده شده‌اند. دست‌یابی به اطلاعات درست و کامل وقت‌گیر است و مستلزم دست‌یابی به چندین سیستم است. برای جلوگیری از هدر رفتن وقت کارکنان، شرکت‌ها از پورتال‌ها استفاده می‌کنند. پورتال (یا پورتال اطلاعات) یک پل ارتباطی مبتنی بر وب به فایل‌ها، اطلاعات و دانش موجود در شبکه است. پورتال‌ها می‌توانند شامل بوردهای بحث، اشتراک‌گذاری سند و فضاهای کاری باشند. کاربران می‌توانند نمایش‌ها یا اسناد را برای اشتراک‌گذاری با دیگران upload کنند.
پورتال در سال ۱۹۹۷ عرضه شد، زمانی که چندین موتور جستجوی اینترنت و دایرکتوری، حساب‌های پستی الکترونیکی رایگان، قیمت‌های موجودی، اخبار و سایر سرویس‌های وب برای سایت های دیگر ارائه شدند و این سرآغاز گشت و گذار در وب شد. از آن به بعد، پورتال‌ها به طور چشمگیری پیشرفت کردند. چند نوع پورتال در زیر شرح داده شده است.

۱- پورتال های مشارکتی (سازمانی)- پل‌های ارتباطی خصوصی به وب سایت های مشارکتی هستند که امکان برقراری ارتباط، مشارکت و دست‌یابی به اطلاعات شرکت را فراهم می‌کنند. یک پورتال مشارکتی، مرکز دست‌یابی از طریق مرورگر وب به اطلاعات کسب و کار مهم داخل و خارج سازمان است. شرکت‌ها از پورتال‌ها برای پشتیبانی از ابتکار عمل‌های کسب و کار استراتژیک استفاده کرده و آن‌ها را به عنوان یک ابزار تاکتیکی برای مدیریت برنامه های کاربردی سازمانی به کار می‌برند.

۲- پورتال های تجاری – نظیر  About ، دایرکتوری وب Google و Yahoo پل‌های ارتباطی به اطلاعات کلی در اینترنت هستند. ۳- پورتال های نشر – برای برقراری ارتباط با شرکت‌های خاص در نظر گرفته شده‌اند. این پورتال‌ها مستلزم اختصاصی شدن محتوا است، ولی آن‌ها جستجوی Online گسترده‌ای را در ناحیه‌ای خاص و چند قابلیت تعاملی را فراهم می‌کنند. Techweb . com و zdnet . com از این جمله‌اند.

۴- پورتال‌های عمودی – که پورتال‌های صوتی نیز نامیده می‌شوند بازارهای خاصی را مورد هدف قرار می‌دهند. معمولا پورتال‌های صوتی، اخبار صنعتی، تقویم‌های رویدادها، لینک های سایت های مربوطه و لیست‌های فروشندگان و بنگاه‌هایی که محصولات و خدماتی را ارائه می‌دهند، فراهم می‌کند. Pharmaceutical Online و Bakery نمونه‌هایی از این دسته‌اند.

یکپارچگی پورتال‌ها – WebSphere Portal از IBM به شرکت‌ها امکان می‌دهد تا چندین پورتال را به صورت یک واحد ایجاد کنند. این شرکت امکان می‌دهد تا از سه پورتال مختلف استفاده کند، یک پورتال برای شرکای کسب و کار B2B، یک پورتال برای کارکنان B2E و یک پورتال برای مشتریان B2C.

ارزش پورتال به طراحی و میزان آگاهی کاربران از فنون جستجو است. چنین برآورد شده است که جستجوگران اینترنت دریافتن آن‌چه که می‌خواهند موفق هستند و فقط ۵۰ درصد از وقت‌شان با حتی کمتر گرفته می‌شود. تعجبی ندارد که همین مشکلات در اینترانت ها هم وجود دارد. متعاقبأ، شرکت‌ها برای جستجوی اطلاعاتی که یافت نمی‌شوند و باید آن‌ها را مجددا ایجاد کرد زمان زیادی را به هدر می‌دهند و از این که نمی‌توانند از اطلاعات موجود به موقع و در زمان لازم استفاده کنند، متحمل هزینه های‌زیادی می‌شوند.

IT در عمل ۱-۲

چرا از دستگاه بلیت فروش داخل جیب خود استفاده نمی‌کنید؟

توسعه خدمات متن سازی می‌تواند به معنای پایان صف‌های طولانی دریافت بلیت در بریتانیای کبیر باشد. سازمان‌ها نشان می‌دهند که تمام شرکت‌های مسافربری با قطار انگلستان یا یک استاندارد ملی برای فروش بلیت به توافق رسیده‌اند که این امر به مسافران امکان می‌دهد تا از تلفن‌های خود جهت خرید بلیت استفاده کنند حتی لحظه‌ای که در حال سوار شدن به قطار هستند. تمام نمایندگی‌های فروش می‌توانند از همین سیستم استفاده کنند، در نتیجه چنان‌چه مسافران قصد دارند از بیش از یک شبکه خط آهن استفاده کنند، می‌توانند تنها یک بلیت برای سفر خود تهیه کنند. مسافران قادرند با ارسال یک پیام متنی از طریق تلفن سیار خود در عرض چند ثانیه قبل از سفر بلیت بخرند، سپس یک بارکد مطمئن دریافت خواهند کرد که رئیس‌ها و مأموران قطار می‌توانند آن را اسکن کنند حتی اگر سیستم خراب باشد یا اتصال قطع شده باشد. در برخی از ایستگاه‌های لندن، محل‌های بازرسی و کنترل فیزیکی وجود دارد که بارکدها را می‌خوانند. برنامه کاربردی که در ۹۰ درصد تلفن‌های سیار کار می‌کند، این امکان را فراهم می‌کند که با یک پیام متنی، بلیت از طریق یک کار اعتباری سفارش و پرداخت شود، با همان امنیتی که بانکداری Online دارد و به گونه‌ای این عمل صورت می‌گیرد که گویی شخص در جیب خود یک دستگاه فروش بلیت دارد. در گذشته، این فناوری در مقیاس کوچک مورد آزمایش قرار می‌گرفت زیرا تنها به یک اپراتور راه آهن و یک سفر محدود می‌شد و مسافران باید بلیت‌ها را در اینترنت خریداری می‌کردند، در حالی که ۸۸ درصد بلیت‌ها بلافاصله قبل از ساعت حرکت در ایستگاه فروخته می‌شد. چارچوب زمانی برای انتخاب نامعلوم است و به سرعت عمل اپراتورهای راه آهن بستگی دارد. یکی از مهم‌ترین عناصر سیستم انتقال انبوه دیجیتالی این است که وقتی اشتباهی رخ می‌دهد و وقتی اتصالات اینترنت، پایگاه داده یا سرور قطع شده است، چگونه می‌تواند کپی کند. بدیهی است که سیستم برنامه ریزی شده با این چالش‌ها روبه رو است.
جهت بررسی بیشتر: احتمال آسیب‌پذیری سیستم های IT سیار وجود دارد زیرا گره‌هایی در عملکرد شبکه هست. گاهی اوقات بعد از قطع سرویس باید ترمیم صورت بگیرد. برحسب تجربه خود فکر می‌کنید چه مشکلات فنی دیگری ممکن است روی فروش بلیت سیار تأثیر بگذارد؟
به عنوان مصرف کننده سرویس، مشکلات دیگری در زمینه امنیتی و قابلیت استفاده وجود دارند که انتخاب شما را از این فناوری جهت خرید بلیت‌های فطار تحت‌الشعاع قرار دهند؟

 

برای مطالعه مقاله های دیگر در زمینه‌های مختلف فناوری اطلاعات و ارتباطات اینجا کلیک کنید

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

20 − 20 =