زبان های برنامه نویسی

 

 

( زبان های برنامه نویسی ) دومین دسته‌بندی مهم نرم افزار ای، زبان ‌های برنامه نویسی است. زبان برنامه نویسی، یک سیستم تعریف شده از ساختار دستوری (یا گرامر) و معنا (یا واژگان) برای نوشتن برنامه های کامپیوتر ای است. تمامی سیستم های عامل و برنامه های کاربردی نرم افزار ای با یک زبان برنامه نویسی نوشته شده‌اند. زبان های برنامه نویسی متعدد بسیاری وجود دارد. بعضی از زبان ها برای برنامه های علمی، بعضی برای برنامه های کاربردی تجاری و برخی دیگر نیز برای برنامه های چند رسانه ای مناسب می‌باشند.
زبان های برنامه نویسی به دو دسته زبان های سطح پایین و سطح بالا تقسیم‌بندی می‌شوند. زبان های سطح پایین به طور مستقیم به پردازنده‌های خاص مرتبط شده که به درک برنامه نویسان از جزئیات فنی سخت افزار کامپیوتر ای نیازمند است. زبان های سطح بالا به سخت افزار مرتبط نیستند. این زبان ها دارای انعطاف‌پذیری بیشتری بوده و درک آن برای برنامه نویسان راحت‌تر است. در پکیج جامع دیجیتال مارکتینگ تخصصی نوکارتو می‌توانید پیرامون موضوع بازاریابی عناصر چند رسانه ای، اطلاعات جامعی را به‌دست بیاورید.

زبان های سطح پایین

در اوایل دهه ۵۰ زمانی که سیستم های سخت افزار ای کامپیوتر دارای محدودیت بود، برنامه ها با استفاده از مجموعه‌ای از فرامین که به طور مستقیم به وسیله پردازنده کامپیوتر شناسایی می‌شد، برای هر کامپیوتر مشخص نوشته می‌شدند. این زبان های وابسته به ماشین به زبان های سطح پایین شهرت دارند.
اصلی‌ترین زبان برنامه نویسی سطح پایین کد ماشین است که در آن فرامین برنامه به طور مستقیم به صورت ارقام باینری برای کنترل سیستم های کامپیوتری مشخص رمزگذاری می‌شوند. این فرامین خیلی زود به وسیله پردازنده شناسایی و اجرا می‌شوند. در حقیقت کد ماشین تنها زبانی است که کامپیوتر قادر به اجرای مستقیم آن است. تقریبا تمامی زبان های دیگر را باید پیش از پردازش به کد ماشین ترجمه کرد. اما برنامه نویسی کد ماشین بسیار خسته کننده است. برنامه نویسان خیلی زود از نوشتن فرامین در رشته‌ای از ارقام باینری خسته شده و رو به سوی مجموعه‌ای از اختصارات آوردند که دارای خطای کمتری بوده و استفاده از آن‌ها آسان‌تر بود این شکل از برنامه نویسی سطح پایین به زبان اسمبلی شهرت دارد.

کد ماشین

                                                                                                                                           ۰۰۱۱۱۱۰   ۰۱۰۱۱۰۱

                                                                                                                                          ۰۱۱۱۰۰۱   ۱۰۰۱۱۰۰

                                                                                                                                          ۰۱۰۰۱۱۰   ۰۱۱۱۰۰۱

زبان اسمبلی به سادگی از ترکیباتی از حروف به عنوان اختصاری برای صفرها و یک‌های برنامه های رمزگذاری شده ماشین استفاده می‌کند. این امر بر کارآمدی برنامه نویسی می‌افزاید، اما اختصارات زبان اسمبلی را نیز باید پیش از آن که پردازنده قادر به اجرای برنامه باشد به کد ماشین ترجمه کرد. یک برنامه مترجم به نام اسمبلر کدهای اختصاری را به برنامه باینری تبدیل می‌کند. کد اسمبلی وابسته به ماشین بوده از این رو برنامه ای که برای یک مدل کامپیوتری خاص نوشته شده است قادر به اجرا در سیستم کامپیوتر ای متفاوت نیست. برنامه نویسان همچنان از زبان اسمبلی برای ایجاد سریع و کارآمد برنامه ها استفاده می‌کنند، زیرا فرامین برای ارتباط مستقیم با برنامه های کاربردی کد ماشین در CPU کامپیوتر ای خاص طراحی شدند.

کد اسمبلی

A = add

C = compare

MP = multiply

STP = store

زبان های اسمبلی دارای مجموعه کدهای اختصاری متفاوتی هستند. خدمات تخصصی اینستاگرام اعتبار و تداوم کسب و کارتان را تضمین می‌کند.

 

زبان های سطح بالا

کامپیوتر ها و نرم افزار ها در دهه ۶۰ توسعه یافته‌اند. زبان های سطح بالا بیشتر شبیه زبان انگلیسی است که احتمال خطا در آن‌ها کمتر بوده و به سیستم های کامپیوتر ای خاص وابسته نیستند. زبان های سطح بالا، آن دسته از زبان هایی هستند که از اجزای سخت افزار ای انتزاع شده و به برنامه نویسان امکان تمرکز بر خود برنامه و به شیوه‌ای را که در کامپیوتر به کار گرفته می‌شود، می‌دهد. برنامه نویسان با استفاده از زبان های برنامه نویسی سطح بالا قادر به چشم پوشی از عملیات کامپیوتر های خاص بوده و می‌توانند برنامه هایی بنویسند که در دامنه وسیعی از سیستم های کامپیوتر ای قادر به اجرا باشند. برنامه های کاربردی مفید خیلی زود تکثیر می‌شوند. زبان هایی مانندPasal ، COBOL BASIC و Fortran برای تولید برنامه های کاربردی نرم افزار ای به کار می‌رفتند هر چند این زبان ها برای استفاده به وسیله برنامه نویس ها آسان‌تر است اما آن‌ها را نیز باید پیش از اجرا به زبان ماشین تبدیل کرد. این فرایند تبدیل کد منبع نوشته شده توسط برنامه نویس به کد ماشین برای یک سیستم کامپیوتر ای خاص به یک مفسر یا کامپایلر نیاز دارد.
مفسرها و کامپایلرها برنامه هایی هستند که برای خواندن فرامین منبع و ترجمه کردن آن‌ها به رشته‌ای از صفر و یک‌ها نوشته شده‌اند که یک کامپیوتر مشخص قادر به پردازش آن‌هاست. مفسرها یک خط برنامه را به کد ماشین ترجمه کرده، خط کد را اجرا نموده و به خط بعدی برنامه می‌رود. هر زمان که یک برنامه اجرا می‌شود، باید خط به خط به کد باینری، “تفسیر” شود. این یک فرایند زمان بر است، بالاخص برای برنامه های کاربردی نرم افزار ای با میلیون‌ها خط کد مهم‌ترین مزیت مفسرها این است که برنامه نویسان قادر به تصحیح سریع‌تر خطاها در یک برنامه هستند که خط به خط ترجمه می‌شوند.
یک کامپایلر کل یک برنامه کد منبع را به کد ماشین تبدیل می‌کند. این امر موجب تولید یک فایل اجرایی می‌شود که در یک کامپیوتر خاص اجرا می‌شود. اجرای یک فایل کامپایل شده بسیار سریع‌تر است زیرا کل یک برنامه در فرمت کد ماشین آن ذخیره می‌شود. برنامه های کاربردی نرم افزار ای مانند Corel Draw و Paint Shop Pro برنامه های کامپایل شده‌ای هستند که در یک پلت فرم کامپیوتر ای خاص اجرا می‌شوند. کامپایلر برای کامپیوتر های مبتنی بر Windows بسیار متفاوت از کامپایلر سیستم های Macintosh است، زیرا هر دو پلتفرم از سخت افزار های متفاوت استفاده می‌کنند. از این رو نرم افزار خریداری شده برای Windows را نمی‌توان در سیستم عامل Mac اجرا کرد. با استفاده از خدمات دیجیتال مارکتینگ شرکت نوکارتو می‌توانید به کسب و کار خود رونق بخشید.

رویکردهای برنامه نویسی

دو رویکرد عمده برای برنامه نویسی وجود دارد، رویه‌ای و غیر‌رویه‌ای، برنامه نویسی رویه‌ای، مجموعه‌ای از مراحل محاسباتی را دنبال می‌کند که بر نتیجه‌ای خاص متمرکز است. این روش توسعه، وظایف پیچیده را به روال‌ها، زیرروال‌ها و توابع تقسیم می‌کند که همگی در یک محیط برنامه واحد هستند که هر مرحله به مرحله قبل لینک می‌شود. این زیر برنامه ها می‌توانند در چندین مکان از برنامه های بزرگ‌تر مجددا استفاده شوند تا نیاز به کد افزونه را کاهش دهند. ولی انتقال چنین روال‌هایی به برنامه های کاربردی دیگر مشکل است، زیرا اجزای مختلف به هم وابسته هستند. زبان هایی نظیر Pascal، C ، Fortran و BASIC و صدها زبان دیگر، این رویکرد رویه‌ای را برای توسعه برنامه کاربردی تسهیل می‌کنند. آن‌ها برای بیشتر وظایف برنامه نویسی کارآمد هستند، ولی به برنامه نویسان اجازه استفاده مجدد از ماژول‌های کد را در برنامه های کاربردی دیگر بدون اصلاح قابل توجه کد نمی‌دهند. این امر موجب کاهش کارآیی و اضافه شدن هزینه های نگهداری افزایش یافته به توسعه برنامه کاربردی می‌شود.
زبان های برنامه نویسی غیررویه‌ای، بهره‌وری برنامه نویس را با بازیابی ماژول‌ها از یک برنامه به برنامه دیگری به حداکثر می‌رسانند، بنابراین توسعه برنامه را به وظیفه پاسخ‌گوتر می‌کند، البته با تأکید کمتر بر چگونگی دستیابی به آن دو دسته‌بندی این رویکرد، زبان های شئ‌گرا و برنامه نویسی بصری، برنامه نویسی را سریع‌تر و آسان‌تر ساخته است.
زبان های شئ‌گرا از اشیای برنامه نویسی شده درونی استفاده می کنند که به طور مکرر در یک برنامه کاربردی به آن‌ها مراجعه می‌شود. این اشیا تمامی داده ها و برنامه های کاربردی را برای وظیفه‌ای خاص نگه می‌دارند.
این محیط برنامه نویسی بسیار متفاوت از زبان های سطح بالای قدیمی است که در آن کد برنامه به عنوان فهرستی از برنامه های کاربردی پردازش می‌شود. در مقابل، محیط برنامه نویسی شیء‌گرا پیمان‌های است – اشیای مستقل با ویژگی‌های خود بر اساس مجموعه‌ای از پیام ها از اشیای دیگر با هم در تعامل هستند. برنامه نویس تبادل پیام ها میان اشیا را ساختاردهی کرده تا بتواند عملیات پیچیده را ایجاد کند. برنامه نویسی شئ‌گرا به توسعه دهندگان امکان آزمودن و یکپارچه سازی سریع روال‌ها از سایر پروژه ها را فراهم می‌آورد. ++C و Java از جمله زبان های شئ‌گرای عمده هستند.
برنامه نویسی بصری از یک رابط گرافیکی برای سرعت بخشیدن به نوشتن کد منبع استفاده می‌کند. قسمت‌های فرمان با استفاده از رویه‌های drag and drop تولید می‌شوند. زمانی که یک قسمت ایجاد می‌شود به زبان ماشین ترجمه شده و می‌توان از آن بدون تکمیل یک برنامه کاربردی استفاده کرد. از برنامه نویسی بصری غالبا برای توسعه برنامه کاربردی سریع (RAD) استفاده می‌شود، زیرا ابزاری مؤثر را برای تولید یک برنامه کاربردی با مراحل گوناگون آزمودن و قابلیت استفاده ارائه می‌دهد.NET.Visual Basic نمونه‌ای از یک زبان شئ‌گراست که شامل برنامه نویسی بصری است.
برنامه نویسان غالبا از زبان های شئ‌گرا و برنامه نویسی بصری برای ایجاد روال‌های اختصاصی برای برنامه های کاربردی چند رسانه ای استفاده می‌کنند. خصوصیات ویژه‌ای چون تعاملات پایگاه داده یا کنترل کاربری Player ها، خودروها و سایر اشیا در بازی‌های ویدئویی را می‌توان با استفاده از زبانی مانند Java یا ++C ایجاد کرد. این برنامه ها را سپس می‌توان برای استفاده در یک برنامه کاربردی کامپایل کرد.
زبان های برنامه نویسی برای ایجاد تمامی نرم افزارها حائز اهمیت هستند. هر برنامه کاربردی و سیستم عامل از طریق این زبان ها تولید می‌شوند. هر چند کد ماشین زبان میانجی سخت افزار کامپیوتر باقی ماند اما زبان های مدرن تولید برنامه های کاربردی را که گستره وسیعی از نیاز‌های پردازشی را تأمین می‌کنند، آسان‌تر کرده‌اند. کامپیوتر یک واژه پرداز، بازی سه بعدی با پنجره‌ای برای اینترنت با استفاده از برنامه های کاربردی است که با زبان های برنامه نویسی ایجاد شده‌اند. شما می‌توانید با استفاده از پکیج جامع بازاریابی و تبلیغات تخصصی اینستاگرام باعث پیشرفت کسب و کار خود شوید.

 

برای مطالعه مقاله های دیگر در زمینه‌های مختلف فناوری اطلاعات و ارتباطات اینجا کلیک کنید.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *